Sketches of Spain Miles Davis’ in Kasım 1959 ve Mart 1960 arasında kayıtlarını gerçekleştirdiği İspanyol geleneksel halk müziği etkisinin yoğun olarak gözlemlendiği albümüdür. Albüm ünlü besteci ve aranjör Gil Evans ile ortaya çıkardığı çalışmalardandır.
Albüme bakınca dinlenen müziği tam caz olarak adlandıramasınız da caz motifleri ile bezeli çok modernleştirilmiş folk/klasik müzik kategorisine alabiliriz. Sanatçı arkasında, bu albümde Gil Evans idaresinde geniş bir orkestra yer almaktadır.
Parçalar:
Side -1
1. "Concierto de Aranjuez" (Adagio) (Joaquín Rodrigo) – 16:19
2. "Will o' the Wisp" (Manuel de Falla) – 3:47
Side-2
3. "The Pan Piper" (Gil Evans) – 3:52
4. "Saeta" (Evans) – 5:06
5. "Solea" (Evans) – 12:15
Albümün ilk yüzünde yer alan parçalarda ki, bunlar klasik eserler Davis’ in yorumu inanılmaz ve arkadaki orkestra mükemmel
İkinci yüzdeki ilk parça ise klasikleşmiş bir çalışma The Pan Piper, diğer parçalarda Gil Evans’ ın ihtimamla ortaya çıkardığı eserler.
Bu albümde büyük klasik müzik orkestrası olarak adlandırabileceğimiz bir orkestra eşliğinde Davis’ in trompet partisyonlarını dinlemek çok etkileyici
Orkestra:
• Danny Bank — bas klarnet
• Bill Barber — tuba
• John Barrows — French horn
• Albert Block — flüt
• James Buffington — French horn
• Eddie Caine — flüt, flugelhorn
• Paul Chambers — bas
• Earl Chapin — French horn
• Jimmy Cobb— davul
• Johnny Coles — trompet
• Miles Davis — trompet, flugelhorn
• Gil Evans — aranjör, maestro
• Harold Feldman — klarnet, flute, obua
• Bernie Glow — trompet • Dick Hixon — trombon
• Elvin Jones — percussion
• Taft Jordan — trompet
• Jack Knitzer — fagot
• Jose Mangual — percussion
• Jimmy McAllister — tuba
• Tony Miranda — French horn
• Louis Mucci — trompet
• Romeo Penque — obua
• Janet Putnam — harp
• Frank Rehak — trombon
• Ernie Royal — trompet
• Joe Singer — French horn
Sketches of Spain yukarda belirttiğim gibi caz albümünden çok öte bir şey. French Horn, fagot, bas klarnet gibi farklı enstrumanlar içermekte. Albümde 27 kişilik bir orkestra eşliğinde, bence sanatçı en destansı çalışmalarından birini yapmış.
Albümde beş parça var ve hepsi oldukça uzun süreli ve bu sayede albüm kırk dakikayı aşkın yumuşak ve slow bir olmuş.
Albümde Miles Davis kimi zaman trompet ve kimi zaman fugelhorn ile inanılmaz kapasitesini sololarıyla göstermekte. Parçaların orijinalitesi bozulmadan klasik kısımlar ve caz partisyonlar mükemmelen mikslenerek harika bir bütünlük sağlanmış ve belki de en mükemmel orijinal kayıtlardan biri yaratılmış.
Destansı çalışmadaki Concierto de Aranjuez Rodrigo’ nun orijinal bestesi ve albümde en fazla üne haiz çalışma. Slow adagio ile başlamakta sonrasında çok berrak bir şekilde parça da yükseliş ve inişler olmakta, ayrıca mükemmel trompet sololar ihtiva etmekte, parçadaki İspanyol ruhu her an mükemmelen hissedilmekte ve Miles Davis’in en iyi yorumladığı parçalardan biri olmakta.
Albüm sonrasında kısa süreli parçalar ile devam etmekte, en caz tadındaki çalışma bunlar içinde Will O’ the Wisp ki bu da diğer bir Gil Evans aranjesi. Son üç parça ise Evans’a ait orijinal besteler.
Will O’ the Wisp trompet ve geride French Horn içeren eşsiz bir sound’ a sahip. The Pan Piper ‘da da French Horn duyulmaktaysa da bu parçada flüt eşsiz bir ana enstruman olmakta. Saeta ‘da ise İspanyol trompet ile karşılaşılmakta. Son olarak Solea gelmekte ki bu parça neredeyse Concierto de Aranjuez kadar destansı bir çalışma, Miles Davis şarkı boyunca solo çalarken, parçada ses ağır ağır yükselmekte ve 12 dakika nasıl geçiyor hissedemiyorsunuz bile.
Bu albümü farklı kılan Gil Evans’ ın tarzı ve arajmanları ve caz ile klasik müziği mükemmelen birleştirmesi.
Bu albüm müzik severlerin baş ucu yapması gereken, bence mükemmel bir çalışma.
Bu kez ise bence çok manidar anlamı olan ünlü sanatçı Charlie Chaplin’in1936’da bestelediği aynı yıl çekilen Modern Times filminde enstrumental olarak kullandığı ve sonra 1954’te John Turner & Geoffrey Parsons ‘un sözlerini eklediği cazda klasil olan bir parça için sadece yazmak istedim. SMILE
Parça nasılda anlatır her şeye insanın göğüs germesi gerektiğini, acılara, kayıplara, sorunlara ve ama hep her şeye gülümseyip umudunu korumasını….
Sözler attaki gibi:
Smile, though your heart is aching, Smile, even though it's breaking. When there are clouds in the sky You'll get by. If you smile through your fear and sorrow, Smile and maybe tomorrow You'll see the sun come shining through For you. Light up your face with gladness, Hide every trace of sadness. Although a tear may be ever so near, That's the time you must keep on trying, Smile, what's the use of crying? You'll find that life is still worthwhile, If you just smile.
Ve tercümesi ise nacizane yaptığım:
Gülümse kalbin acı dolu olsa da Hatta kalbin kırık olsa da gülümse Kafanda bulutlar olduğunda bunları sen dağıtacaksın Eğer acı ve üzüntülerine gülümsersen Gülümse ve belki yarın Güneş’ in senin için parladığını göreceksin
Yüzünü mutlulukla doldur Neredeyse bir damla gözyaşı çok yakın olsa bile Sakla her keder kırıntısını Bu denemeye devam etmen gereken andır Gülümse, ağlamak neden? Eğer gülümsersen Anlayacaksın ki yaşam halen yaşamaya değer
Neredeyse her ünlü yorumcu tarafından yorumlanan parça bence en güzel Nat King Cole tarafından okunmuş ve altta klibi . Evet dostlar her ne olursa olsun umudunuz hep olsun...
Duke Ellington caz dünyasında önemli bir yeri olan ünlü piyanist, besteci ve orkestra şefi. Sanatçı uzun sanat hayatı boyunca pek çok başarılı çalışmalar yapmıştır. Ayrıca kendi adıyla anılan orkestrası bir ekol idi ki burada pek çok ünlü usta çaldı. Ayrıca tarihe mal olan standardlaşmış pek çok ünlü bestesi mevcuttur.
Şu an inceleyeceğimiz albümü 1958 yılına ait Colombia Records’ tan yayımlanan çalışması altta parçalar hakkında detaylı bilgiler mevcut.
Solitude — 4:43
(Duke Ellington)
Soloist is Duke Ellington on piano.
Recorded on October 14, 1957.
Albümün açılışında Solitude adlı eseri önce duymaktayız. Bu parçanın vokal mevcut olan halini, Louis Armstrong, Ella Fitzgerald ve Billie Holiday’ den evvelce dinlemiştim ve hepsi kendine has güzellikteydi. Burada ise sanatçının piyano üzerindeki hakimiyetini açıkça dinlerken hissetmektesiniz.
Where or When — 4:02
(Richard Rodgers)
Soloist is Paul Gonsalves on tenor saxophone.
Recorded on October 10, 1957.
Where or When adlı parçayı en son Diana Krall’ın son albümünde dinlemiştim. Burada ise enstrumental olarak parçanın orijinalini dinleme fırsatı edindim. Parçada yer alan saksafon solo çok etkileyici
Mood Indigo — 3:07
(Duke Ellington/Barney Bigard)
Soloist is Shorty Baker on trumpet.
Recorded on September 9, 1957.
Bu parçanın en güzel yorumlarından beri bir Ellington/Armstrong ortak çalışmasında mevcut, burada ise sadece Eliington ve orkestrasının yorumuyla dinliyorsunuz. Trompet solo çok etkileyici ama Armstrong’un stil ve tarzı ortak çalışmalarında daha farklı tabii
Autumn Leaves — 7:10
(Music: Joseph Kosma, Lyrics: Jacques Prévert/Johnny Mercer)
Vocalist is Ozzie Bailey.
Soloist is Ray Nance on violin.
Recorded on Oct 1, 1957.
Sonbahar yaprakları klasik bir caz parçası ve özellikle Nat King Cole’den duymaya alışılmış bir parça, burada parça enstrumental girmekte ve ikinci yarıda Ozzie Bailey’den farklı bir yorumla vokal geliyor. Çok farklı ve güzel
The Sky Fell Down — 4:08
(Duke Ellington)
Soloist is Ray Nance on trumpet.
Recorded on March 13, 1957.
Ellington’ın bir özelliği albümlerinin tam orta kısımlarında o albüm için yaptığı yeni bir parçayı koymak idi. İşte The Sky Fell Down bu tarz ve albümde o zaman ilk kez yayımlanan bir çalışma Ray Nance’ın solosu çok etkileyici
Prelude to a Kiss — 4:44
(Duke Ellington)
Soloist is Johnny Hodges on alto saxophone.
Recorded on October 11, 1957.
Yine klasik bir eser sanatçıdan Prelude to A Kiss, bunu başta Billie Holiday olmak üzere pek çok yorumcu yorumladı caz tarihinde, burada ise parçanın asıl şeklini dinlemekteyiz saksafon solo çok güzel
Willow Weep for Me — 4:15
(Ann Ronell)
Soloist is Shorty Baker on trumpet.
Recorded on October 10, 1957.
Farklı bir bestekara ait ama klaisk bir diğer parça Ellington yorumuyla, buarad Shoty Baker’a dikkat
Tenderly — 5:23
(Walter Gross)
Soloist is Jimmy Hamilton on clarinet.
Recorded on September 9, 1957.
Tenderly diğer bir klasik ve Jimmy Hamilton ise klarnette tüm maharetini göstermekte
Dancing in the Dark — 4:28
(Arthur Schwartz)
Soloist is Harry Carney on baritone saxophone.
Recorded on October 1, 1957.
Kapanışta ise Dancing In The Dark var. Bunu en çok Diana Krall’ dan dinledim. Burada ise çok farklı yorumlanmakta etkileyici.
Albüm genel olarak dinlerken ruhu dinlendiren bir yapıda dinleyiciyi rahatlatıyor ki bu benim en sevdiğim stil caz çalışmalarda.
Elimdeki LP orijinal 1958 baskısı ama harika basılmış, ne dip gürültüsü ne de hıslama mevcut günümüzün odyofil LP leri gibi
Ekip:
* Duke Ellington (piyano)
* Jimmy Woode (bas)
* Sam Woodyard (davul)
* Paul Gonsalves (tenor saksafon)
* Jimmy Hamilton, Russell Procope (klarinet, alto saksafon)
* Harry Carney (bariton saksafon)
* Johnny Hodges, Rick Henderson (alto saksafon)
* John Sanders, (bas trombon)
* Quentin Jackson, Britt Woodman (trombon)
* Cat Anderson, Shorty Baker, Willie Cook, Clark Terry (trompet)
Billie Holiday caz dünyasında gelmiş geçmiş en önemli bayan vokallerden bir tanesidir. Fırtınalı bir hayatı olan sanatçının 1933 – 1959 arasında pek çok albümü yayımlandı ki bunların pek çoğu klasikleşmiştir. Yine sanatçının kendi besteleride olmuştur yorumladığı ya da yorumlanan.
Bu büyük kabiliyete Lester Young, Ben Webster, Benny Carter, Oscar Peterson, Duke Ellington, Ray Brown, Louis Armstrong gibi pek çok büyük usta zaman zaman eşlik etmiştir.
Sanatçının yorumlayış tarzı oldukça farklıdır. Parçaları okurken sesinde ve tarzında hep bir hüzün hissedilir beklide bu özel hayatınındaki çalkantıların bir yansıması idi.
Lady In Satin isimli albümü 1958 yılında Colombia Records’ tan mono ve stereo versiyonlarda yayımlanmıştır. Bu albüm sanatçının ölmeden evvel yaptığı son albümden bir önceki albümüdür. Son albüm Mart 1959 yılında ( Last Recording) kaydedildi ve hemen ölümünü takiben yayımlandı
Bu albümde sanatçı orkestral arajmanlara yönelmiş ve Ray Ellis ve orkestrası ile çalışmıştır, bu bakımdan 30’lardaki DECCA yıllarını anımsatan bir çalışmadır, bir diğer özellik ise albümdeki tüm parçaların sanatçı tarafından ilk kez icra edilmiş olmasıdır.
Ray Ellis albümün tüm düzenlemelerini yapmıştır, albümde soloları çalanlar Mel Davis, Urbie Green ve bebop trombonda en büyüklerden J.J.Johnson’ dır.
Parçalar:
Side -1
1. "I'm a Fool to Want You" (Joel Herron, Frank Sinatra, Jack Wolf) – 3:23
3. "You Don't Know What Love Is" (Gene DePaul, Don Raye) – 3:48
4. "I Get Along Without You Very Well" (Hoagy Carmichael) – 2:59
5. "For All We Know" (J. Fred Coots, Sam M. Lewis) – 2:53
6. "Violets for Your Furs" (Tom Adair, Matt Dennis) – 3:24
Side -2
1. "You've Changed" (Bill Carey, Carl Fischer) – 3:17
2. "It's Easy to Remember" (Lorenz Hart, Richard Rodgers) – 4:01
3. "But Beautiful" (w. Johnny Burke, m. Jimmy Van Heusen) – 4:29
4. "Glad to Be Unhappy" (Lorenz Hart, Richard Rodgers) – 4:07
5. "I'll Be Around" (Alec Wilder) – 3:23
Albümü dinlerken sanatçının sesinin 30 ya da 40’lardaki gibi olmadığı ve yorgun olduğu hissedilmekte olsa da parçaların mükemmel ve kendine has yorumlayışı insanı etkilemekte. Genel olarak mükemmel yorumlar olsa da özellikle A-1, A-3,B-1 ve B-4 çok etkileyici.
Ekip:
• Billie Holiday, vokal
• Ray Ellis, aranjör ve maestro
• George Ockner, keman
• David Sawyer, çello
• Janet Putnam, harp
• Danny Bank, flüt
• Phil Bodner, flüt
• Romeo Penque, flüt
• Mel Davis, trompet
• J.J. Johnson, trombon
• Urbie Green, trombon
• Tom Mitchell, trombon
• Mal Waldron, piyano
• Barry Galbraith, gitar
• Milt Hinton, bas
• Osie Johnson, davul
Benim elimdeki albümün orijinal 1958 baskısı, sanki bugün basılmışçasına temiz ve dip gürültüsüz. Tabii albümün yeni 180 gram odyofil baskıları da piyasada mevcut. Tüm caz severlere tavsiye ederim.
Altta Albümden I'm a Fool To Want You adlı parça son albümünün kapak resmiyle...
Lester Willis Young (27.08. 1909 –15.03. 1959),ünlü Amerikalı tenor saksofoncu ve klarnetçidir. Sanatçı ayrıca trompet, keman ve davul da çalardır.
Sanatçı müzik hayatına genç yaşlarda Count Basie Orkestrasında başladı.Young en etkili saksafon ustalarından biridir, yumuşak tarzda bir stile sahipti.
Sanat yaşamı boyunca Billie Holiday, Nat King Cole, Oscar Peterson, Coleman Hawkins ve Ben Webster ile ortak çalışmalar yapan sanatçı
Lester Young with the Oscar Peterson Trio ünlü tenor saksafoncu Lester Young’ın 1952’de Oscar Peterson Trio ile ünlü caz prodüktörü Norman Granz ile gerçekleştirdiği Verve Records’tan çıkan klasikleşmiş bir caz albümüdür.
Elimde mevcut olan LP Speakers Corner’dan yayımlanan 180 gramlık versiyon. 1952’de yapılan kayıt sanki bugün yapılmışçasına doyurucu cidden bu firmanın baskıları harika oluyor
Albüm özellikle yorucu bir iş günü sonrasının gecesinde dinlenirken çok huzur verici ve rahatlatıcı. Lester Young’ın soloları, Oscar Peterson’un piyano ustalığı, Barney Kessel’ın gitarı ve Ray Brown’ın bası bir araya gelerek harika bir iş çıkarmış.
Parçalar:
"I Can't Get Started" (Vernon Duke, Ira Gershwin) – 3:41
"Just You, Just Me" (Jesse Greer, Raymond Klages) – 7:40
"Almost Like Being in Love" (Alan Jay Lerner, Frederick Loewe) – 3:34
"Tea for Two" (Irving Caesar, Vincent Youmans) – 7:45
"There Will Never Be Another You" (Mack Gordon, Harry Warren) – 3:28
"(Back Home Again In) Indiana" (James F. Hanley, Ballard MacDonald) – 7:04
"On the Sunny Side of the Street" (Dorothy Fields, Jimmy McHugh) – 3:27
